งานประจำ งานแรกในชีวิต

    หลังจากเราไปอบรมเรื่องวิทยากร ICT อาสาสมัคร เมื่อปี 2559 เราได้โอกาสจากอาจารย์เรา ชวนมาทำงานด้วย เป็นนักวิชาการคอมพิวเตอร์   เรารู้สึกว่ามันตื่นเต้นและดีมากๆ ภาพลักษณ์ก็ดี  ถ่ายรูปลงเฟสบุ๊คแต่ละทีเพื่อนๆ ถึงกับอิจฉา พ่อแม่ภูมิใจ  เงินเดือนไม่ได้เยอะแต่พอดีกับความสามารถเราละ พึ่งเรียนจบใหม่ ตอนนั้นก็ยังเป็นคนอีโก้สูง คิดว่าตัวเองเก่งตลอด แต่จริงๆ เราช่างไม่รู้อะไรเลย  งานเราทำเกี่ยวกับจัดอบรมและหลักสูตรต่างๆ 

    คิดถึงวันวานเหมือนกันนะ ตอนกำลังเขียนบล็อกนี้   😛   จังหวัดแรกที่เราไปคือ จังหวัดร้อยเอ็ด งานแรกที่ทำคือ การจัดเตรียมอุปกรณ์ที่ใช้ในการอบรม เช่น โน๊ตบุ๊ค - แท็ปเล็ต ,โปรเจคเตอร์ ,โต๊ะอบรม ,ไมโครโฟนสำหรับวิทยากร ตลอดจนการถ่านไมโครโฟน  ง่ายๆ ก็คือเราคือฝ่ายเทคนิคนั่นละ แต่ตำแหน่งทางการคือ นักวิชาการคอมพิวเตอร์  อ้อ โครงการแรกที่เราทำคือ  "กิจกรรมค่ายพัฒนาศักยภาพด้านการเขียนสาหรับนักเรียนที่บกพร่องทางการเรียนรู้ ภายใต้โครงการพัฒนาศักยภาพด้านการเขียนสาหรับนักเรียนที่บกพร่องทางการเรียนรู้ (โดยบูรณาการการใช้ซอฟต์แวร์ช่วยการเขียนในการเรียนการสอน)"  จัดโดย ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (เนคเทค) สานักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงศึกษาธิการ และ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จานวน 15 ครั้ง ใน 15 จังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ในระหว่างวันที่ 30 พฤษภาคม 2559 - 14 กันยายน 2559

    เพื่อนและพี่ๆ ที่ทำงานน่ารักมากๆ ครับ บางครั้งก็มีทะเลาะกันบ้าง ตอนนั้นเราก็รู้สึกไม่ดีและไม่ชอบละ พอมองย้อนไปนับตั้งแต่วันนี้เลยคือ เรื่องเล็กๆมาก ก็ยังเก็บไปคิดมากอีกเนอะ ฮ่าๆ   พวกเราไปกันหลายจังหวัดมากในภาคอีสาน ได้เจอความประทับใจหลายอย่าง

        ในระหว่างทำงานเราโดนด่าบ่อยมาก ก็ขอไม่ลงลึกแล้วกัน ทั้งหลายทั้งปวงเราว่ามันคือคำสอน ถึงแม้ตอนนั้นจะทำให้เครียด ผิดหวัง หรือแม้กระทั่งเสียน้ำตา มันก็เป็นเหตุการณ์ที่เราคิดถึงอยู่ตลอดเวลา

        งานนี้มีข้อดีหลายอย่างๆ เราได้ไปเที่ยวกันด้วยระหว่างรอจัดไปอบรมทริปที่จำได้ดีที่สุด คือ ทริป น้ำตกถ้ำพระ จังหวัดบึงกาฬ

จังหวัดบึงกาฬนี้เราชอบที่สุดละ ได้เจอเพื่อนรักสมัยประถมด้วย